Ik ben diergeneeskunde gaan studeren omdat ik dieren beter wilde gaan maken. Tijdens mijn studie werd mijn interesse gewekt voor de veterinaire volksgezondheid (VPH). Daarom ging ik onderzoekstage doen in Mozambique naar de gezondheidsrisico’s voor mensen wanneer ze apen houden als huisdier. Daar kwam ik erachter dat ik de preventieve kant (hoe voorkom je dat dieren en mensen ziek worden) van de diergeneeskunde eigenlijk veel leuker vond dat het beter maken van dieren die ziek zijn geworden.
In 2007 ben ik daarom gaan werken bij de afdeling VPH van de faculteit diergeneeskunde in Utrecht. Daar heb ik onderwijs gegeven op dit vakgebied en ben ik gepromoveerd op een onderzoek naar de overdracht van bacteriën van dieren op mensen. Daarnaast heb ik een internationale epidemiologie Master afgerond. Verder was ik nog lid van een VPH netwerk van universiteiten in de EU en in Latijns Amerika.
Sinds december 2019 woon ik met mijn man en twee kinderen van ondertussen alweer 10 en 12 jaar oud, in Frankrijk. We wonen vlakbij Granville in een oude Normandische boerderij met moestuin en boomgaard, schapen, kippen, pony’s, hond en poes.
We zijn naar Frankrijk verhuisd vanwege de schone lucht. In Nederland hadden zowel onze dochter als ik erg veel last van astma en gebruikten we de maximale dosis medicijnen. Toen onze dochter ook nog enkele keren met spoed behandeld moest worden in het ziekenhuis vanwege benauwdheid, besloten we schonere lucht te gaan zoeken. Dat heeft gelukkig goed gewerkt, want binnen een half jaar na onze verhuizing, konden we allebei helemaal stoppen met medicijnen.
Ondertussen verkoop ik hier kruidentheeën uit eigen tuin (zie Lazelouve op instagram), en zijn we goed geaard in de locale gemeenschap. We eten veel groente en fruit uit eigen tuin, dus er kan gelukkig nog genoeg VPH 
kennis in praktijk gebracht worden. En laat dat raakvlak tussen wetenschap en praktijk nu net iets zijn wat ik ongelooflijk interessant vind.
Veel leesplezer bij onze blogs,
Liny
hond in de pot 